Ook in Brasschaat dwingt de regering ons tot extra sociale bouwprojecten, om te voldoen aan het bijzonder sociaal objectief (een 300 tal).

Sociale huisvestingsmaatschappijen moeten eerst zoeken naar invulling tussen de bestaande woonkernen en renovatie, alvorens de nu al schare oppervlaktes aan te snijden. Brasschaat moet een groene randgemeente blijven en liefst geen betonnen stadsrand.

Sociale huisvesting moet vooreerst toekomen aan de Brasschaatenaren. Het kan niet zijn dat Brasschaatenaren noodgedwongen hun heimat moeten verlaten om plaats te ruimen voor inwijkelingen die maar weinig affiniteit hebben met onze gemeente.

Het is ook onze overtuiging dat wanneer men niet stopt met de kunstmatige groei van onze bevolking (lees onstuitbare migratiestromen: bron STATBEL), de huidige woningprijzen onbetaalbaar zullen blijven en dat sociale huisvesting ook de lading nooit zal dekken.